Daar zat hij dan, de mooie dokter! Witte jas aan, mooi blauw overhemd eronder passend bij zijn mooie blauwe doktersogen. Lieve glimlach, sexy litteken in zijn gezicht en verdorie hij was nog aardig ook. Luisterde aandachtig naar mijn verhaal, las de historie en schreef alles keurig op........hij pakte mijn pols en wreef zachtjes over de pijnlijke plek.............en net toen ik bedacht dat wrijven dus toch wel helpt en dat er heus echt wel waar aardige lieve dokters bestaan die ook nog eens mooi zijn veranderde deze dokter ook in een bloeddorstig monster!!!
Zijn ogen werden vlammend rood, het litteken werd een lelijke streep over zijn hele gelaat en voor ik het wist had ik een gemene spuit in mijn pols! AUW!!!!! Met meer pijn dan voor mijn bezoek verliet ik weer een illusie armer het ziekenhuis.
Ze bestaan niet.......dokters zijn gewoon niet lief!!!
