Een paar dagen geleden werd ik er door iemand op gewezen dat ik al een poosje niets geschreven had hier. Ik gaf aan wat inspiratieloos te zijn. Oh ja? Geen dagelijkse denkseltjes meer?
Hmm. natuurlijk wel! Dat heufd van mij zit vol met denkseltjes, denkseltjes die alle kanten uit gaan momenteel. Best een pittige periode op het werk met veel studiemomenten, veel nieuwe dingen. Geweldig leuk allemaal maar het kost wel energie voordat het ook energie gaat opleveren. Daarna het na-wee gevoel van de feestdagen zo kort op het overlijden van mijn schoonvader. De wereld draait door, alles gaat weer zijn gewone goddelijke gang maar ik wil zo graag soms nog even stoppen en stilstaan bij alles wat er gebeurd is. Maar als ik stil ga staan ben ik weer bang dat ik achterop raak en probeer dan maar eens (met die korte pootjes van mij) de boel weer bij te benen.
En tussen al die dingen door gebeuren en veel leuke dingen. Mijn grote zus werd 50. En dat gaf toch wel iets bijzonders. Ik heb maar één zus en dat is dan ook nog eens een hele lieve fijne zus. Zo eentje die er gewoon altijd is. En al nadenkende (want dat kan ik als geen ander) kwam ik dan toch tot de conclusie dat als de band met je zus goed is, een zus het dichtst bij de onvoorwaardelijke liefde komt die je ook van je moeder krijgt.
En dan gaan de denkseltjes weer terug en weer verder. De vakanties zijn weer geboekt, voor het eerst sinds 2008 weer naar Frankrijk. Erg leuk, heel veel zin in. Maar het is ook wel weer spannend. De vorige vakantie naar Frankrijk eindigde binnen 24 uur omdat mijn denkhoofd in paniek raakte en verkeerde (niet helpende) gedachten aan het rondpompen was. Paniek aanval veroorzaakt door een angst en piekerstoornis. Ah...dat verklaart een boel, doe maar een pilletje!! Nou nee dus, boel therapie, veel praten, beetje pilletje en verder proberen om er mee om te gaan. En over het algemeen gaat dat goed.......over het grote geheel. Maar soms, heel soms dan komt er een spookje in mijn denkheufd om weer eens wat niet-helpende gedachten te plaatsen, om mij eens even te testen en te triggeren. En dan moet ik verdomd goed opletten om niet in oude gewoontes te vervallen.
Maar nu gaat dit denkhoofd een weekend-tas inpakken! Morgen met lief een dagje naar Deventer, overnachting in Beekbergen en dan zondag een heerlijke dag naar de Hoge Veluwe.
Ik ga er gewoon vanuit dat het mooi droog weer zal zijn en zo niet.....dat bedenkt het hoofd dan wel ter plekke!
vrijdag 11 februari 2011
zondag 2 januari 2011
een tijdje niks- tijd wil ik wel
Het oude jaar is weer voorbij, direct gevolgd door een nieuw jaar. En daar zit nu voor mij even de "last". Aan het einde van een jaar is iedereen zo druk met alles regelen voor het kerstfeest en de jaarwisseling. Druk met boodschappen doen, druk met huizen versieren en schoonmaken, druk met jaarafsluitingen op het werk. Druk met veel dus. Daardoor kom ik er niet aan toe om mijn eigen jaar af te sluiten, om voor mezelf even de dingen van het afgelopen jaar op een rijtje te zetten en mezelf eens rustig voor te bereiden op een nieuw jaar.
Wat ging er goed, wat ging er minder goed. Wat wil ik zo houden, wat wil ik anders. Wat ga ik houden, wat ga ik wegdoen en zo heb ik nog veel meer vragen. Ik wil dan ook rustig nadenken over het nieuwe te beginnen jaar, wat gaat het me brengen, wat wil ik gaan doen, wat wil bereiken en weer zo veel meer vragen.
Maar voor die gedachten is geen tijd, want de boel moet orde, het diner moet worden klaargemaakt, de boom moet in huis, de lichtjes all over the place, nieuwe kleren, kadootjes, winkelen, boodschappen, werken, griepje tussendoor.
En dan ineens is het 00:00 uur. We heffen ons glas, wensen elkaar zo veel moois, we zoenen, we huilen, we lachen, we kloppen elkaar op de schouders we knuffelen dat het een lieve lust is en 2010 is voorbij en 2011 is begonnen.
Ik zou zo graag een weekje NIETS willen. Tussen 31 december en 1 januari een weekje datumloos door het leven. Iedereen even wat tijd om terug te keren naar zichzelf en de basis en dan fris en vol zin beginnen aan het nieuwe jaar.
Het is 2 januari en ik ben nog niet helemaal klaar met gebeurtenissen uit 2010 en er gebeuren al weer 2011 dingen. Ik zal dus de eerste 2 weken van het nieuwe jaar maar gaan gebruiken als mijn eigen niks-tijd. Gewoon mijn werk doen, mijn dagelijkse dingen maar tussendoor op momenten van stilte en rust voor mezelf toch eens even de balans opmaken.
Gelukkig nieuwjaar!!
Wat ging er goed, wat ging er minder goed. Wat wil ik zo houden, wat wil ik anders. Wat ga ik houden, wat ga ik wegdoen en zo heb ik nog veel meer vragen. Ik wil dan ook rustig nadenken over het nieuwe te beginnen jaar, wat gaat het me brengen, wat wil ik gaan doen, wat wil bereiken en weer zo veel meer vragen.
Maar voor die gedachten is geen tijd, want de boel moet orde, het diner moet worden klaargemaakt, de boom moet in huis, de lichtjes all over the place, nieuwe kleren, kadootjes, winkelen, boodschappen, werken, griepje tussendoor.
En dan ineens is het 00:00 uur. We heffen ons glas, wensen elkaar zo veel moois, we zoenen, we huilen, we lachen, we kloppen elkaar op de schouders we knuffelen dat het een lieve lust is en 2010 is voorbij en 2011 is begonnen.
Ik zou zo graag een weekje NIETS willen. Tussen 31 december en 1 januari een weekje datumloos door het leven. Iedereen even wat tijd om terug te keren naar zichzelf en de basis en dan fris en vol zin beginnen aan het nieuwe jaar.
Het is 2 januari en ik ben nog niet helemaal klaar met gebeurtenissen uit 2010 en er gebeuren al weer 2011 dingen. Ik zal dus de eerste 2 weken van het nieuwe jaar maar gaan gebruiken als mijn eigen niks-tijd. Gewoon mijn werk doen, mijn dagelijkse dingen maar tussendoor op momenten van stilte en rust voor mezelf toch eens even de balans opmaken.
Gelukkig nieuwjaar!!
zaterdag 11 december 2010
PVA Kerstmis
Nah, qua blog schrijven ben ik net zo ontrouw als vroeger in het schrijven van mijn dagboek. Maar och, ik heb niemand met regelmaat een nieuw verhaal beloofd dus ik ben vooral ontrouw aan de uitvoering van mijn eigen plan. En dat is nou eenmaal het verhaal van mijn leven dus ik lig er lekker niet wakker van.
Plannen maken kan ik als de beste, er is vast niemand die beter is in het bedenken overdenken herbedenken van plannen. Alles wat er moet gebeuren giet ik in een strak plan. Het liefst noem ik dat een PVA (plan van aanpak) en dan koppelen aan de gebeurtenis. Mijn computer stond vol met oude PVA's. PVA verjaardag, PVA weekendje weg, PVA huishouden, PVA vakantie, PVA administratie enz enz enz. Gister heb ze allemaal weggemikt. Eerst even doorgenomen en als ik dan kijk hoe geweldig mooi en strak en SMART deze plannen waren ben ik echt een beetje trots. Maar als ik denk aan de uitvoering, hoe die als altijd jammerlijk mislukt om wat voor reden dan ook dan vraag ik me in alle ernst af waarom ik toch altijd van die plannen maak. Het loopt nooit volgens plan, er staat altijd teveel op het plan en ik hou nooit rekening met onverwachte gebeurtenissen of "geen-zin" momenten.
Waar ik niet goed in ben is, leren uit het verleden :-) Dus voor de komende kertsdagen ligt er al weer een strak PVA Kerst klaar. Wat we gaan eten, met wie en wanneer, wat moet er nog in huis gebeuren, wat moet er aan boodschappen komen, wie gaat dat wanneer halen enz enz. En daar tussendoor staan dan de klussen die moeten gebeuren (althans die ik graag gebeurd zou zien......). Zolder en schuur opruimen staat er ook op. Ik wil mijn huis aan kant met kerst. Lief vraagt zich af of de gasten op zolder moeten eten.
Dus zolder opruimen streep ik door en zet ik er later toch weer bij want stel je voor dat ik ergens tijd over heb in mijn strakke PVA dan kan ik best nog even snel.........die zolder.
Maar goed, het PVA ligt klaar en volgens mijn PVA ga ik nu douchen en mezelf mooi maken want we gaan eten met vrienden.
Plannen maken kan ik als de beste, er is vast niemand die beter is in het bedenken overdenken herbedenken van plannen. Alles wat er moet gebeuren giet ik in een strak plan. Het liefst noem ik dat een PVA (plan van aanpak) en dan koppelen aan de gebeurtenis. Mijn computer stond vol met oude PVA's. PVA verjaardag, PVA weekendje weg, PVA huishouden, PVA vakantie, PVA administratie enz enz enz. Gister heb ze allemaal weggemikt. Eerst even doorgenomen en als ik dan kijk hoe geweldig mooi en strak en SMART deze plannen waren ben ik echt een beetje trots. Maar als ik denk aan de uitvoering, hoe die als altijd jammerlijk mislukt om wat voor reden dan ook dan vraag ik me in alle ernst af waarom ik toch altijd van die plannen maak. Het loopt nooit volgens plan, er staat altijd teveel op het plan en ik hou nooit rekening met onverwachte gebeurtenissen of "geen-zin" momenten.
Waar ik niet goed in ben is, leren uit het verleden :-) Dus voor de komende kertsdagen ligt er al weer een strak PVA Kerst klaar. Wat we gaan eten, met wie en wanneer, wat moet er nog in huis gebeuren, wat moet er aan boodschappen komen, wie gaat dat wanneer halen enz enz. En daar tussendoor staan dan de klussen die moeten gebeuren (althans die ik graag gebeurd zou zien......). Zolder en schuur opruimen staat er ook op. Ik wil mijn huis aan kant met kerst. Lief vraagt zich af of de gasten op zolder moeten eten.
Dus zolder opruimen streep ik door en zet ik er later toch weer bij want stel je voor dat ik ergens tijd over heb in mijn strakke PVA dan kan ik best nog even snel.........die zolder.
Maar goed, het PVA ligt klaar en volgens mijn PVA ga ik nu douchen en mezelf mooi maken want we gaan eten met vrienden.
woensdag 17 november 2010
Wat is dat toch met Terschelling
Ik ben dol op Terschelling. Heb continu een stil verlangen naar het eiland, continu een gevoel van zoete heimwee. Minstens één keer per jaar ga ik erheen maar als het even kan vaker. Het is nooit teveel nooit te vaak en zeker nooit saai of gewoon. Het is altijd goed, altijd bijzonder altijd fijn.
Afgelopen weekend spraken we een stel die voor de 2e keer (eerste keer was 10 jaar geleden) op Terschelling waren en ze vroegen ons om uit te leggen wat dat gevoel dan was, wat ons zo trok, wat ons zo raakte.
Het valt niet goed onder woorden te brengen, zelfs niet voor iemand die zo van woorden houdt :-)
Maar ineens viel mijn oog op een gedicht wat aan de muur hing van strandpaviljoen De Walvis.
Afgelopen weekend spraken we een stel die voor de 2e keer (eerste keer was 10 jaar geleden) op Terschelling waren en ze vroegen ons om uit te leggen wat dat gevoel dan was, wat ons zo trok, wat ons zo raakte.
Het valt niet goed onder woorden te brengen, zelfs niet voor iemand die zo van woorden houdt :-)
Maar ineens viel mijn oog op een gedicht wat aan de muur hing van strandpaviljoen De Walvis.
Al lopend over het wad
verander ik langzaam in mijn omgeving
ziltig ruikt de lucht, zout proeft mijn huid
zand kriebelt zich een weg naar overal
mijn gedachten worden weggevoerd door de wind
zodat ik zweef tussen hemel en aarde
de rest is stilte en tevredenheid
Dat is het dus, dat is voor Terschelling voor mij. Stilte en tevredenheid, zweven tussen hemel en aarde. Het is gewoon altijd goed, er is ruimte, er is rust, er is leven, er is stilte. Je kunt er tussen de mensen zijn maar ook volledig alleen. Uren wandelen zonder een mens tegen te komen maar je ook lekker wentelen in de drukte van een gezellige kroeg. Het is gewoon wat het is, het is Terschelling.
woensdag 3 november 2010
In lievelingspyjama naar schoolontbijt
Vandaag in de krant las ik de kop "In lievelingspyama naar schoonontbijt". Foto erbij van groep 3 kinders die in spiderman of prinsespyamaatje gezellig aan het ontbijt zaten.
Voor een niet-ochtend mens die met de grootst mogelijke moeite een ontbijtje neemt lijkt dit geen feest. Maar misschien is het idee voor op het werk (NOT). Stel je nou toch voor, dat we morgen allemaal om 8 uur in onze lievelingspyama op het werk aankomen. Mijn hemel, kan ik mijn collega's dan daarna nog wel met normale ogen bekijken? Leer je je collega's dan beter kennen? Geven ze zich dan bloot? Zijn ze dan meer zichzelf?
Wat zouden ze dragen 's nachts? En wat kies je als lievelingspyama als je zonder pyama slaapt, kom je dan in je lievelingslip. Hebben mensen een lievelingsslip? Heb ik een lievelingspyama? Geloof het wel. Een hele oude, vale, met bleekvlekken van de tandpasta en gaatjes van slijtage. Geen pyama waarmee je aan een ontbijt verschijnt, zelfs niet aan het ontbijt met lief. Dus ga je naar het ontbijt in je meest mooie/nette/hippe/ minst onthullende pyama...........en zijn we weer terug bij af en zijn we niet onszelf. Zelfs niet in pyama.
Voor een niet-ochtend mens die met de grootst mogelijke moeite een ontbijtje neemt lijkt dit geen feest. Maar misschien is het idee voor op het werk (NOT). Stel je nou toch voor, dat we morgen allemaal om 8 uur in onze lievelingspyama op het werk aankomen. Mijn hemel, kan ik mijn collega's dan daarna nog wel met normale ogen bekijken? Leer je je collega's dan beter kennen? Geven ze zich dan bloot? Zijn ze dan meer zichzelf?
Wat zouden ze dragen 's nachts? En wat kies je als lievelingspyama als je zonder pyama slaapt, kom je dan in je lievelingslip. Hebben mensen een lievelingsslip? Heb ik een lievelingspyama? Geloof het wel. Een hele oude, vale, met bleekvlekken van de tandpasta en gaatjes van slijtage. Geen pyama waarmee je aan een ontbijt verschijnt, zelfs niet aan het ontbijt met lief. Dus ga je naar het ontbijt in je meest mooie/nette/hippe/ minst onthullende pyama...........en zijn we weer terug bij af en zijn we niet onszelf. Zelfs niet in pyama.
dinsdag 2 november 2010
Woorden die alles zeggen
Vandaag noemde iemand in een bericht het woord "heilzaam". Het ging over grapjes maken in tijden van verdriet. Heilzaam is dan het juist gekozen woord. Het was "zijn" woord, hij gebruikt het graag.
Mijn woorden voor vorige week zijn "vredig", "dankbaar" en "liefdevol". Dat zegt zoveel over vorige week, misschien wel meer dan uren vertellen of hele pagina's volschrijven.
Vandaag veel nagedacht over woorden van de dag, het moment, de week, de periode. Woorden die alles al zeggen. Vooral tegen mensen die je kennen of die weten wat je doormaakt.
Volgende week ga ik samen met Frank naar Terschelling. De woorden die ik dan wil hebben zijn rust, ruimte, kou, wind, uitwaaien. Wat moet je meer vertellen over 5 dagen waddeneiland??
Ik heb nu mijn woorden voor 2010 al klaarliggen. Spannend, verdrietig, vermoeiend, leerzaam, ontwikkeling. In 5 woorden een heel jaar samenvatten, handig toch? Scheelt veel tijd en tikwerk. Gewoon even voelen en zoeken naar de juiste woorden.
Voor 2011 wens ik rust, regelmaat, ontwikkeling, vakanties, gezondheid en geluk. Hop nog geen 45 seconden werk en klaar ben ik weer.
Woorden zijn gaaf, woorden zijn mooi. Ik hou van woorden.
Mijn woorden voor vorige week zijn "vredig", "dankbaar" en "liefdevol". Dat zegt zoveel over vorige week, misschien wel meer dan uren vertellen of hele pagina's volschrijven.
Vandaag veel nagedacht over woorden van de dag, het moment, de week, de periode. Woorden die alles al zeggen. Vooral tegen mensen die je kennen of die weten wat je doormaakt.
Volgende week ga ik samen met Frank naar Terschelling. De woorden die ik dan wil hebben zijn rust, ruimte, kou, wind, uitwaaien. Wat moet je meer vertellen over 5 dagen waddeneiland??
Ik heb nu mijn woorden voor 2010 al klaarliggen. Spannend, verdrietig, vermoeiend, leerzaam, ontwikkeling. In 5 woorden een heel jaar samenvatten, handig toch? Scheelt veel tijd en tikwerk. Gewoon even voelen en zoeken naar de juiste woorden.
Voor 2011 wens ik rust, regelmaat, ontwikkeling, vakanties, gezondheid en geluk. Hop nog geen 45 seconden werk en klaar ben ik weer.
Woorden zijn gaaf, woorden zijn mooi. Ik hou van woorden.
maandag 1 november 2010
Gast aan tafel
Vandaag nog steeds wat zoekende naar de draad, de losse eindjes, de rust en regelmaat en beetje bij beetje kom ik weer tot leven.
OK, ik reed richting Prinsenbeek terwijl de Podotherapeut in mijn eigen wijk zit, ik ben 3 keer de AH gepasseerd voordat ik besefte dat ik toch echt boodschappen moest doen maar het kwam allemaal goed!
Na alle lif-laf eten, veel brood, soep en chinees van vorige week was ik toe aan "echt" eten. Spruiten, aardappels, gehaktbal.
Dus ik scharrel alles bij elkaar en leg alles op de band bij de kassa. Achter mij een echtpaar van zekere leeftijd waarvan de vrouw allerlei niet hollandse zaken op de band begon te leggen. Haar man keek van zijn boodschappen naar de mijne en weer terug.....keek mij heel lief aan en zei "ik denk dat ik vanavond maar bij u kom eten". Vrouwlief vond het niet heel erg grappig maar ik lag in een deuk. "Als u voor mij de aardappelen wilt schillen bent u van harte welkom".
We hebben even gewacht met eten maar hij is niet op komen dagen...........die arme schat zit aan de mexicaanse roti met italiaans stoofvlees of zo.
OK, ik reed richting Prinsenbeek terwijl de Podotherapeut in mijn eigen wijk zit, ik ben 3 keer de AH gepasseerd voordat ik besefte dat ik toch echt boodschappen moest doen maar het kwam allemaal goed!
Na alle lif-laf eten, veel brood, soep en chinees van vorige week was ik toe aan "echt" eten. Spruiten, aardappels, gehaktbal.
Dus ik scharrel alles bij elkaar en leg alles op de band bij de kassa. Achter mij een echtpaar van zekere leeftijd waarvan de vrouw allerlei niet hollandse zaken op de band begon te leggen. Haar man keek van zijn boodschappen naar de mijne en weer terug.....keek mij heel lief aan en zei "ik denk dat ik vanavond maar bij u kom eten". Vrouwlief vond het niet heel erg grappig maar ik lag in een deuk. "Als u voor mij de aardappelen wilt schillen bent u van harte welkom".
We hebben even gewacht met eten maar hij is niet op komen dagen...........die arme schat zit aan de mexicaanse roti met italiaans stoofvlees of zo.
Abonneren op:
Posts (Atom)