woensdag 3 november 2010

In lievelingspyjama naar schoolontbijt

Vandaag in de krant las ik de kop "In lievelingspyama naar schoonontbijt". Foto erbij van groep 3 kinders die in spiderman of prinsespyamaatje gezellig aan het ontbijt zaten.
Voor een niet-ochtend mens die met de grootst mogelijke moeite een ontbijtje neemt lijkt dit geen feest. Maar misschien is het idee voor op het werk (NOT). Stel je nou toch voor, dat we morgen allemaal om 8 uur in onze lievelingspyama op het werk aankomen. Mijn hemel, kan ik mijn collega's dan daarna nog wel met normale ogen bekijken? Leer je je collega's dan beter kennen? Geven ze zich dan bloot? Zijn ze dan meer zichzelf?
Wat zouden ze dragen 's nachts? En wat kies je als lievelingspyama als je zonder pyama slaapt, kom je dan in je lievelingslip. Hebben mensen een lievelingsslip? Heb ik een lievelingspyama? Geloof het wel. Een hele oude, vale, met bleekvlekken van de tandpasta en gaatjes van slijtage. Geen pyama waarmee je aan een ontbijt verschijnt, zelfs niet aan het ontbijt met lief. Dus ga je naar het ontbijt in je meest mooie/nette/hippe/ minst onthullende pyama...........en zijn we weer terug bij af en zijn we niet onszelf. Zelfs niet in pyama.

2 opmerkingen: