keuzes maken en groter groeien..............

Het was warm vannacht! Warm op de slaapkamer en dan bemoeilijkt het slapen. Als je dan ook nog een boel dingen hebt om over na te denken valt het helemaal niet mee.
Dus hier zit ik dan, vers uit bed met een hoofd (en kapsel) alsof ik onder het bed heb gelegen in plaats van erin!
Maar och, ze zon schijnt, zijn nog heerlijk vrij vandaag en stappen straks op de fiets om eens even flink wat kilometers weg te trappen! Kunnen meteen alle muizenissen mijn hoofd uitwaaien!
Zoveel zorgen dan? Nee hoor, niet echt grote zorgen (gelukkig) maar gewoon wat getob. Meneer Zalm (mijn grote baas) had vlak voor de Pasen een mail naar al het personeel gestuurd waar niemand echt vrolijk van werd. Daarna de krantenberichten met de mededeling dat er toch weer veel (heel veel) mensen uitmoeten. En dat met alle ontwikkelingen die er op onze site aan de gang zijn, alles wat wel of juist niet aan het gebeuren is maakt me dat niet zo heel zeker van de toekomst. En ik weet heus wel dat er weinig zekerheden bestaan maar elke keer die spanning of ik wel of niet mag blijven begint me toch wel op de zenuwen te werken!
En er zijn vacatures op een andere afdeling en dan begint het ;-) Ga ik wel of niet solliciteren, wat zijn de plussen, wat zijn de minnen, wat is het "risico", hoeveel zekerheden heb ik daar, wat is daar de toekomst enz enz enz. En op 80% van mijn vragen weet niemand het antwoord......lekker dan !

Vandaag is het ook precies een half jaar geleden dat mijn schoonvader is overleden. Terugkijkend is dat halfjaar onwijs snel gegaan want het voelt als de dag van gister dat we hem langzaam weg zagen glijden in de eeuwige rust. Mooi maar verdrietig. Het intense afscheid voor zijn dood, de periode tot aan de uitvaart en de uitvaart zelf was een periode van twee weken......twee weken die zo intens waren en zoveel indruk hebben gemaakt dat we sindsdien nog steeds niet onszelf zijn (of juist wel). Er is zoveel veranderd!! Veranderd in de onderlinge verhoudingen met (schoon)moeder en (schoon)zus, veranderd in onszelf, in onze gedachten, onbevangenheid. Iedereen denkt toch dat zijn ouders het eeuwige leven hebben en als er dan ééntje wegvalt besef je pas dat ook de anderen niet eeuwig zullen blijven. En ik geniet van ze zoveel ik kan hoor, ik ben niet continu bang dat ik ze kwijt zal raken maar ergens in mijn achterhoofd en in mijn hartje zit toch wel meer angst dan een half jaar geleden. En dat hoort allemaal bij groter groeien, ouder worden. Niet tegen te houden, gewoon accepteren maar voor een denkertje als ikkie genoeg voer om een nachtje te woelen en te draaien!

Maar nu genoeg lopen tobben! Keuzes maken, knopen doorhakken en vooral genieten van het mooie weer!! Dit is NU dit is vandaag en vandaag is een mooie dag!