Gister was het weer eens zover. Teveel prikkels de laatste tijd, teveel grote en kleine dingen die gebeuren, teveel dingen die gaan gebeuren en ik die daar ergens in rond dobber en probeer mijn hoofd boven water te houden. Ondertussen geef ik zo veel mogelijk mijn grenzen aan terwijl ik met alle macht probeer om niet te zeuren of te zaniken. Maar het is nu eenmaal zo dat ik van meer dingen "last" heb dan een ander...............kan het niet helpen!
Proberen om uit te leggen hoe ik me voel is soms echt onmogelijk.
Ik voel me alsof ik leef in een grote toverbal....niet wetende wat de volgende kleur zal zijn. Ik voel alsof ik lopende tegen het verkeer op de A2 inga. (5 baans).
Ik kan me voorstellen dat het voor een ander niet altijd te begrijpen is, ik kan me voorstellen dat het voor een ander soms zelfs lastig of irritant is. Maar geloof me....voor mij is het ook niet handig :)
Het enige wat ik kan doen om mezelf te beschermen is om eventjes lekker dicht bij mezelf te blijven, ik visualeer een schild om me heen en probeer mijn wereld te verkleinen tot een niveau van "lekker veilig". Als ik dan weer tot rust ben gekomen, mijn hoofd niet meer voelt als een zweefmolen in volle gang kom ik wel weer uit mijn schilletje en bemoei me weer met de wereld om me heen.
Als ik in mijn schilletje zit vraag dan niet of ik boos of humeurig ben, vraag me niet wat er aan de hand is, vraag me niet wat er mis is. Er is niets aan de hand.......ik moet gewoon even een soort van reboot.
Oud vuil verwijderen, tijdelijke bestanden opschonen, foutjes in het register herstellen en als het even kan een flink stuk geschiedenis wissen. Ik kom altijd weer terug......!
het komt weer goed
BeantwoordenVerwijderen